Colorful tea lights planet













Όσοι παρακολουθείται το blog, θα έχετε διαπιστώσει, ότι μου αρέσουν πολύ τα χρώματα και η τυχαία («ματιέρα») ανάμειξή τους —ειδικά επάνω σε διάφορα και διαφορετικά υλικά. Έτσι σειρά είχαν τα μπαλάκια πινγκ-πονγκ..., τα οποία έγιναν μικρά φωτιστικά!

— Υ Λ Ι Κ Α —
• μπαλάκια πινγκ-πονγκ
• ακρυλικά χρώματα
• ρεσώ μπαταρίας σε διάφορα χρώματα


Ξεκινάτε χαράζοντας τα μπαλάκια, με ένα κοπίδι, κάνοντας ένα σταυρό. Στη συνέχεια, επάνω σε μία λαδόκολλα ρίχνετε ό,τι χρώματα σας αρέσουν από τα ακρυλικά. Ρολάρετε τα μπαλάκια στα χρώματα σε τυχαίες κατευθύνσεις και τα αφήνετε να στεγνώσουν. Τέλος τα τοποθετείτε στα ρεσώ.

Καλή επιτυχία!


Με την ίδια τεχνική «ρολάρισμα» μπορείτε να δείτε τα παρακάτω:
Colorful Garland  Colorful wood beads

Cable organizer







Δεν μπορώ να μπερδεύονται τα καλώδια! Θεωρώ χάσιμο χρόνου, το ξεμπέρδεμα τους... Και επειδή τα ακουστικά του κινητού έχουν καθημερινή χρήση, σκέφτηκα να μπουν κι αυτά σε «τάξη».

Δε χρειάζονται γνώσεις ραπτικής και είναι πολύ εύκολα!

— Υ Λ Ι Κ Α —
• τσόχα
• νήματα κεντήματος

• σούστες
• κλωστή 

Κόβετε ένα κυκλικό κομμάτι από την τσόχα (διαμέτρου 7 cm) και με το νήμα κεντήματος ξεκινάτε να το ράβετε, ακανόνιστα, γύρω-γύρω. Τέλος, ράβετε τη σούστα στην πίσω πλευρά (αντικριστά τα δύο κομμάτια της σούστας). Έτοιμο και τέλος τα μπερδεμένα καλώδια!

Εσείς έχετε το ίδιο θέμα; Έχετε βρει κάποια λύση;

3 diy-hearts using kitchen cloth

 

Δε φανταζόμουν ποτέ, ότι ένα πανάκι καθαρισμού κουζίνας θα μπορούσε να μου δώσει έμπνευση και μάλιστα για τρεις κατασκευές! Αυτό παθαίνω όμως όποτε μπαίνω στα καταστήματα Flying Tiger, μιας και κάθε μήνα εμφανίζονται νέα προϊόντα στα ράφια του.

Να σας πω λίγο πως προέκυψε: μιας και βρισκόμουν στο εμπορικό του Αγίου Δημητρίου, είπα δε μπορείς να μην περάσεις από το παραπάνω κατάστημα... Αφού χάζεψα, εντάξει δε χάζεψα μόνο, όλο και κάτι έβαλα στο καλάθι μου. Προς το τέλος, στα είδη κουζίνας, έπεσε το μάτι σε αυτά τα πανάκια. Τα έπιασα στο χέρι, τα κοίταξα, και απλά τ΄ άφησα, αποφασισμένη να πάω στο ταμείο... Πριν το ταμείο όμως, είπα ας γυρίσω πίσω να πάρω τα πανάκια με τις καρδούλες, σίγουρα θα χρειάζονταν στην κουζίνα μου. Τελικά μέχρι να φτάσω στο σπίτι, προέκυψαν αυτές οι τρεις γρήγορες (του λεπτού θα έλεγα) κατασκευές.

Για τις κατασκευές θα χρειαστείτε:
• πανάκια καθαρισμού με καρδούλες (Flying Tiger)
• κόλλα ρευστή
• ψαλίδι


Για τους κρίκους χαρτοπετσέτας κόβετε μια λωρίδα με το ψαλίδι από το πανί, διαστάσεων (12x4)cm, κολλάτε τις δύο άκρες με την κόλλα και έτοιμα!


Για τα κεράκια ρεσώ κόβετε πάλι μια λωρίδα (10x1)cm, τυλίγετε γύρω-γύρω τη βάση με αυτή, κολλάτε την άκρη και έτοιμο!


Τέλος, για τα χαριτωμένα σκουλαρίκια, κόβετε από το πανί τις καρδούλες, κολλάτε με την κόλλα τη βάση σκουλαρικιών στο πίσω μέρος και έτοιμα για να τα φορέσετε!

Τελικά γιορτάζω-δε γιορτάζω, πιστεύω-δε πιστεύω στον Βαλεντίνο προέκυψε και δεύτερη ανάρτηση για φέτος με καρδούλες . Η πρώτη ήταν οι παντόφλες (δείτε εδώ), στην οποία θα βρείτε συγκεντρωμένα κι άλλες ιδέες με καρδιές!

Ας ομορφαίνουμε τη μέρα μας με απλά πράγματα!

Van Gogh Alive Athens

 
Από μικρή μου άρεσαν οι πίνακες του Van Gogh, χωρίς να εξετάσω ποτέ το λόγο. Εξάλλου τι σημαίνει μου αρέσει ο τάδε ζωγράφος; Όταν ανακοινώθηκε, ότι θα έρθει η τρισδιάστατη εικαστική προσέγγιση Van Gogh Alive, ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που είπα: «δεν πρέπει να χάσω ένα τέτοιο γεγονός»! 

Η έκθεση είναι σε δύο επίπεδα: στο επάνω επίπεδο τυπωμένοι οι πιο αντιπροσωπευτικοί και γνωστοί πίνακες του με τις αντίστοιχες ερμηνείες τους. Στο τέλος αυτών συναντάς την τρισδιάστατη αναπαράσταση του πίνακα «Υπνοδωμάτιο στην Αρλ». Ανακαλύπτεις πράγματα που δεν είχες προσέξει στον πίνακα, μεταφέρεσαι στην εποχή όπου έζησε... νιώθεις, ότι θα μπορούσε να ήταν το δωμάτιο σου.

Δυστυχώς δε μπόρεσα να μείνω πολύ, γιατί ο μικρός με τραβούσε να πάμε στο δεύτερο επίπεδο, κατεβαίνοντας τις σκάλες (ακόμα και σε αυτές προβάλλονταν πίνακες...) και να βρεθούμε στο χώρο, όπου γύρω-γύρω σε μεγάλες διαστάσεις οθόνες υπήρχαν προβολές ζωγραφικών πινάκων συνοδευόμενα με κλασική μουσική, η οποία ταίριαζε απόλυτα με το θέαμα.

Ο Στέφανος προτίμησε την επιδαπέδια προβολή όπου μπορούσες να «αγγίξεις». Εγώ κάθισα σε μια άκρη, μην ξέροντας που να πρωτοκοιτάξω...

Πόσο τεράστιο ήταν το έργο του ζωγράφου, κι ας μην είχε αναγνωριστεί η αξία του όσο ήταν εν ζωή. Πόσο μικροί είμαστε εμείς... «Έβαλα την καρδιά και την ψυχή μου στη δουλειά μου και έχασα το μυαλό μου κατά τη διάρκεια

Και κάπου εκεί στα μηνύματα ανακάλυψα, ότι δεν είναι μόνο οι πίνακες του που μου άρεσαν, οι πινελιές, τα έντονα χρώματα, αλλά και η φιλοσοφία ζωής του ζωγράφου.

«Οι κοντινοί μας φίλοι είναι πραγματικός θησαυρός της ζωής. Μερικές φορές μας ξέρουν καλύτερα απ’ ότι εμείς τους εαυτούς μας. Με ευγενική ειλικρίνεια, είναι πρόθυμοι να μας καθοδηγήσουν και να μας υποστηρίξουν. Μοιράζονται το γέλιο και το δάκρυ μας. Η παρουσία τους μας θυμίζει ότι ποτέ δεν είμαστε μόνοι

Πόση αλήθεια κρύβεται στα μηνύματα που προβάλλονταν παράλληλα με τους πίνακες.

Τελικά εκτός από τα έντονα χρώματα, χαρακτηριστικό των πινάκων του —το αγαπημένο του χρώμα ήταν το κίτρινο (χρώμα φωτεινό, ζεστό, λαμπερό)— είναι και αυτή η τεχνική των στροβιλισμών που μου αρέσει, που με παραπέμπει σε κύκλο, σε συνεχή κίνηση, που όλα μεταβάλλονται, αλλάζουν και τίποτα δε μένει σταθερό.

Στο γνωστό του πίνακα «Στο σιταροχώραφο με κοράκια» άρχισαν να «πετούν» γύρω μας κοράκια... Κίνηση υπάρχει και σε άλλες εικαστικές προβολές, αλλά κάποια στιγμή έπρεπε να απολαύσω το θέαμα, παρά να φωτογραφίζω!

Ήταν σαν να ήσουν μέσα στους πίνακες του. Μεταφερόσουν εκεί, σαν σε παραμύθι... Δεν είναι τυχαίο που ο σκηνοθέτης Ακίρα Κουροσάβα στα «Όνειρα», στη σκηνή-όνειρο 5 «Οι κουρούνες» ξεκινάει και διαδραματίζεται μέσα στους πίνακες του Van Gogh (δείτε εδώ).

Στο τέλος της έκθεσης υπάρχει χώρος με καβαλέτα και την προβολή ενός βίντεο, για το πως να σχεδιάσεις ένα πρόσωπο. Ξεκίνησε ο Στέφανος να σχεδιάζει βλέποντας τα στάδια στην οθόνη... αλλά αντί για πρόσωπο προέκυψε ένα αεροπλάνο, για το οποίο ήταν πολύ περήφανος! Ίσως τον «ταξίδεψε» και εκείνον η έκθεση, όπως εμένα... Ίσως!

«Ονειρεύομαι αυτό που θέλω να ζωγραφίσω και μετά ζωγραφίζω το όνειρό μου 

Άνετα θα καθόμουν να παρακολουθήσω την προβολή για δεύτερη φορά (για τρίτη που είπε και ο γιος μου, μιας και κατεβαίνοντας την προλάβαμε στη μέση).

Πριν επισκεφτούμε την έκθεση διάβασα πολλά αρνητικά σχόλια.... ίσως η τιμή του εισιτηρίου, θα έπρεπε να είναι πιο προσιτή για τα ελληνικά δεδομένα και για περισσότερο κόσμο, ίσως συγκρίνοντας το με αντίστοιχα θεάματα σε άλλες χώρες, ίσως..., ίσως...

Για κλείσιμο θα πω αυτό: νιώθω τυχερή που μπόρεσα να το παρακολουθήσω. Γέμισα τις μπαταρίες μου, όπως αντίστοιχα γεμίζουν σε μια πεζοπορία στο βουνό. 

Παρακάτω ένα μικρό βίντεο, ένα μικρό δείγμα από την έκθεση, με πρωταγωνιστή το Στέφανο.


«Δεν ξέρω τίποτα με σιγουριά, αλλά το να βλέπω τα αστέρια με κάνει να ονειρεύομαι

Όσοι αποφασίσετε να πάτε, εύχομαι να ενθουσιαστείτε αντίστοιχα!
Όσοι την επισκεφθήκατε περιμένω τα σχόλια σας.